तुला दिलेली वचनं
मी माझ्या मनापासून पाळले होते...
तू नाही ठेवली किम्मत त्यांची
म्हणुन काल मी माझे प्रेत जाळले होते...
... झाली होती गर्दी फार
जळतान्ना मला पहायला...
काही जनांना घाई फार
राख़ नदित वहायला...
आग पूर्ण विझली तरीप्रेत माझे जळतच होते...राख़ वेचनार्यांचे कालहाथ आगिने सलत होते...
माझ्या राखेचा एक कण....तुझ्या हातावर.प्रेमात तुझ्या मिळाले मला जे एकटेपणत्याचा कस् माझा विझता श्वासशेवटच्या या वळनावर आता प्रियेशेवटची पुन्हा तुझीच आस ......
एकदा तुझा हात हातात धरूननिशब्द उभे रहायचं आहे... उमजुन घेनाहीतर तुझा हात तूच पकड़ स्वतःअसेल तुझाच पण माझा समजुन घे
कस सांगू मी ह्या जगाला कि तू माझ्यासाठी काय होते ,तुझ्या डोळ्यातून अश्रू पडताना माझे डोळेही भिजून जाते ...
कस सांगू मी ह्या जगाला कि तुझे माझे नाते काय होते ,आपलं नांत तर, नातांच्या अंधकारातून निघणारी एक ज्योत होते ..
कस सांगू मी ह्या जगाला कि तू माझे सर्वस्व आहे ,तुझ्या विना मी तर एक न चकाकणार चांदण आहे
तू नाही ठेवली किम्मत त्यांची
म्हणुन काल मी माझे प्रेत जाळले होते...
... झाली होती गर्दी फार
जळतान्ना मला पहायला...
काही जनांना घाई फार
राख़ नदित वहायला...
आग पूर्ण विझली तरी
प्रेत माझे जळतच होते...
राख़ वेचनार्यांचे काल
हाथ आगिने सलत होते...
माझ्या राखेचा एक कण....तुझ्या हातावर.
प्रेमात तुझ्या मिळाले मला जे एकटेपण
त्याचा कस् माझा विझता श्वास
शेवटच्या या वळनावर आता प्रिये
शेवटची पुन्हा तुझीच आस ......
एकदा तुझा हात हातात धरून
निशब्द उभे रहायचं आहे... उमजुन घे
नाहीतर तुझा हात तूच पकड़ स्वतः
असेल तुझाच पण माझा समजुन घे
कस सांगू मी ह्या जगाला कि तू माझ्यासाठी काय होते ,
तुझ्या डोळ्यातून अश्रू पडताना माझे डोळेही भिजून जाते ...
कस सांगू मी ह्या जगाला कि तुझे माझे नाते काय होते ,
आपलं नांत तर, नातांच्या अंधकारातून निघणारी एक ज्योत होते ..
कस सांगू मी ह्या जगाला कि तू माझे सर्वस्व आहे ,
तुझ्या विना मी तर एक न चकाकणार चांदण आहे
